Del latín TONDERE, ‘esquilar’.
Nebrija (Lex1, 1492): *Tondeo .es. totondi. por [a]feitar cabello. *Tondeo .es. totondi. por tresquilar.
Nebrija (Voc1, ca. 1495 y Voc2, 1513): Tundir paño. tundo. is. tutudi.
Formas
tondiendo (1), tondir (1);
Variantes formales
tondir (1), tundir (1);
1ª doc. DCECH:
1250 (CORDE: 1218)
1ª doc. DICCA-XV
1400-60
Frec. abs.
2
Frec rel.
0,00895/10.000
Familia etimológica
TONDERE: tesora, tijera, tonsurado, tormentila, tundidor -ora, tundir;