ericteo -a

Tomado del latín erictheum, derivado del antropónimo griego Erekhtheús, rey mitológico de Atenas.
Nebrija (Lex1, 1492): *Erichtheus .a .um. por cosa deste rei [de atenas].
Nebrija (Voc1, ca. 1495 y Voc2, 1513): Ø
  • 1
    adj./sust. masc. y fem.
    [Persona] de Atenas.
    Synonymic relations
    ateniense, ateniés -esa;
    Examples
    • «fallaron, e agrauiados retornando sobre ellos, subitamente los destruyo.§ Aquellos qui contra los | ericteos | guerreauan, tomada la esculca de aquellos en vn otero alto mataron lo, e» [B-ArteCaballería-115v (1430-60)];
      Extend
    • «armas suyo, qui d·aquel mesmo otero fazia senyal, fizo benir los dichos | ericteos | en manos de·la embosca.§ Los arabianos como segunt su costumbre sabida, huuiessen» [B-ArteCaballería-115v (1430-60)];
      Extend
    Distribution  B: 2;
Grammatical forms
ericteos (2);
Formal variants
ericteo -a (2);
1st. doc. DCECH: Ø (CORDE: 1385-96)
1st. doc. DICCA-XV 1430-60
Abs. Freq. 2
Rel. Freq. 0.00895/10,000
Etymological family
EREKHTHEUS: ericteo -a;