Derivado de cantar1, del latín CANTARE, frecuentativo de CANERE, 'cantar'.
Nebrija (Lex1, 1492): Canticum. i. por la cancion o cantar. Carmen. inis. por el cantar o canto. Elegeia. ae. por el mesmo cantar. Epithalamium. ij. por cantar de bodas. Fesceninum carmen. por cantar de bodas. Hymnus. i. por cantar en loor de dios. Modulatio. onis. por el cantar. Thalassio. onis. por el cantar de bodas.
Nebrija (Voc1, ca. 1495): Cantar nombre. lo mesmo es que canto.
Nebrija (Voc2, 1513): Ø
Formas
cantar (10), cantares (25);
Variantes formales
cantar (35);
1ª doc. DCECH:
1240 (CORDE: 1140)
1ª doc. DICCA-XV
1440-60
Frec. abs.
35
Frec rel.
0,157/10.000
Familia etimológica
CANERE: acento, acentuoso -a, canción, cantador -ora, cantar1, cantar2, cántica, cántico, cantimplora, canto2, cantor -ora, chantre -esa, encantación, encantado -a, encantador -ora, encantamiento, encantar, encanto, gallicinium -ii, misacantano -a, sochantre, vaticinatorio -a, vaticinio;