Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1280 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 25581, acabant en el 25600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Peines, Los nom. prop.   Campo situado en el término de La Almunia de Doña Godina. 1476
Peira, Miguel de la nom. prop.   Vecino de Zaragoza, fiscal a principios del siglo XV. 1400
Peiró, Domingo nom. prop.   Vecino de Daroca, carnicero, propietario de varias tiendas en la parroquia de San Andrés a principios del siglo XV. 1417
peita sust. fem.   Tributo anual sobre los bienes sedientes que recibe el rey o el señor feudal. 1412
peitar verbo intrans.   Pagar <una persona> un tributo. 1464
peitero -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que está obligada al pago de dinero o de servicios a un señor. 1417
Peix, Hamet de nom. prop.   Vecino de Zaragoza, propietario de una tienda en la morería a principios del siglo XV. 1417
Peix, Mahoma nom. prop.   Vecino de Zaragoza, propietario de unas tiendas en la morería a principios del siglo XV. 1417
Peixo, Luis nom. prop.   Marinero valenciano que participó en la defensa de Rodas a mediados del siglo XV. 1499
peje sust. masc.   Animal vertebrado acuático, de respiración branquial y extremidades en forma de aletas. 1400-60
pelado -a adj.   Que carece de pelos. 1470
Pelagia nom. prop.   Mujer de Antioquía convertida al cristianismo por el obispo Nono, retirada después al desierto (siglo V). 1488
Pelagio II nom. prop.   Pontífice romano, sucesor de Benedicto I, que restauró Roma y fomentó la conversión de los godos († 590). 1498
Pelagio1 nom. prop.   Monje británico establecido en Roma y en Cartago, promotor de la herejía pelagiana contraria al dogma del pecado original y a la teoría agustiniana de la predestinación, condenada por la iglesia católica (siglos IV-V). 1498
Pelagio2 nom. prop.   Obispo de Albania a principios del siglo XI. 1498
pelaire sust. masc. y fem.   Menestral que tiene por oficio preparar y vender la lana para tejer paños. 1447
pelaire loc.   Forma parte de la expresión pluriverbal hierba de los pelaires (rubia tinctorum). 1447
Pelaire, Sazón el nom. prop.   Vecino de Sástago, propietario de unas casas a mediados del siglo XV. 1459
pelambre sust. masc.   Conjunto de pieles curtidas. 1417
pelar verbo trans.   Quitar <una persona> la piel o la corteza [a algo]. 1423
Pàgina 1280 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 25581, acabant en el 25600