Tots els trobats: 36.113
Ocurrències: 2.234.354
Pàgina 1499 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36113, començant en el registre 29961, acabant en el 29980
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Sacalm nom. prop.   Vecino de Barcelona, ciutadà honrat que participa en justas literarias a fines del siglo XV. 1486
sacamiento sust. masc.   Acción y resultado de poner algo fuera de donde estaba. 1442
Sacanel, Francisco nom. prop.   Vecino de Sariñena, propietario de un molino a principios del siglo XV. 1417
Sacanel, Jaime nom. prop.   Vecino de Sariñena, propietario de un molino a principios del siglo XV. 1417
sacar verbo trans.   Poner <una persona o una cosa> [a alguien o algo] fuera de donde estaba. 1400
sacar verbo trans.   Poner <una persona> [a alguien o algo] en disposición de actuar o de ser visto. 1400
sacar verbo trans.   Poner <una persona> [a alguien] fuera de una situación o circunstancia. 1400
sacar verbo trans.   Dejar <una persona> [a alguien o algo] fuera de un conjunto. 1400
sacar verbo trans.   Llegar a tener <una persona> [algo] a partir de otra cosa. 1400
sacar verbo trans.   Poner <una persona> por escrito o en imágenes [algo]. 1400
sacar verbo trans.   Pasar <una persona> a una lengua [un texto] escrito originariamente en otra. 1400
sacar verbo trans.   Dar <una persona o un animal> cuidados y alimentación [a otro]. 1400
sacar loc.   Forma parte de la expresión pluriverbal sacar de quicio. 1400
Sacarus nom. prop.   Caballero visigodo que, según la Crónica Sarracina de Pedro del Corral (1443), luchó contra Tariq junto al rey don Rodrigo (siglo VIII). 1475
Sácer nom. prop.   Población de Cerdeña situada al norte de la isla, cerca de la costa mediterránea. 1478
sacerdocio sust. masc.   Estado y dignidad de las personas que han sido ordenadas o investidas para dedicarse al culto religioso. 1445-52
sacerdotal adj.   Que es propio de las personas que han sido ordenadas o investidas de carácter sagrado para dedicarse al culto religioso. 1417
sacerdote sust. masc.   Hombre que ha sido investido de carácter sagrado para dedicarse al culto religioso. 1417
saciar verbo trans.   Calmar <una persona> por completo el hambre, la sed o una necesidad. 1494
saco1 sust. masc.   Receptáculo de tela ordinaria, usado para transportar cosas. 1400-60
Pàgina 1499 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36113, començant en el registre 29961, acabant en el 29980