Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1630 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 32581, acabant en el 32600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
surcar verbo trans.   Cortar <una embarcación> [las aguas del mar] para avanzar. 1498
surco sust. masc.   Cavidad alargada que se hace en la superficie de la tierra con el arado. 1400-60
Sureda, Miguel nom. prop.   Caballero catalán, vecino de Barcelona a mediados del siglo XV. 1479
surgir verbo intrans.   Estar <una embarcación> asegurada con anclas. 1458-67
suriano -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que profesa una variedad de cristianismo oriental propia de la región del monte Líbano. 1458-67
suro sust. masc.   Corteza del alcornoque (quercus suber). 1400-60
suro sust. masc.   Planta arbórea de hoja perenne de corteza gruesa y rugosa que se extrae para obtener el corcho (quercus suber). 1400-60
surrac sust. masc.   Utensilio formado por una hoja dentada sustentada por dos mangos. 1400-60
surtidor sust. masc.   Sitio o abertura por donde se pasa al exterior de un lugar. 1400-60
surtir verbo intrans.   Tener <una cosa> su origen en [alguien o algo]. 1420
surtir verbo intrans.   Mostrarse a la vista <una persona o una cosa que estaba oculta>. 1420
surtir verbo trans./(intrans.)   Producir <una cosa> [un resultado]. 1420
sus interj.   Exclamación con que se anima a alguien para que haga algo. 1470
Susana1 nom. prop.   Ciudadana romana, hija de Gabino y sobrina del papa Cayo I, martirizada durante la persecución de Diocleciano, venerada como santa por la iglesia católica (siglo III). 1445-52
Susana2 nom. prop.   Nombre de pila. 1445-63
susano -a adj.   Que está en la parte alta de un lugar. 1400-60
suscitar verbo trans.   Dar <una persona> origen a [una acción o una situación]. 1417
suscitar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> que [alguien o algo] se ponga en actividad o que esta se intensifique. 1417
suscripción sust. fem.   Conjunto de palabras escritas al pie de un documento para darle validez. 1419
suscrito -a adj.   [Persona] cuya firma aparece al pie de un documento. 1419
Pàgina 1630 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 32581, acabant en el 32600