Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1673 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 33441, acabant en el 33460
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Tirado, Simón nom. prop.   Vecino de Zaragoza, testigo de un contrato a mediados del siglo XV. 1447
tiranamente adv.   De manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1468
tiranía sust. fem.   Comportamiento o gobierno de quien actúa de manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1445-52
tiranía sust. fem.   Acción propia de quien actúa de manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1445-52
tiránicamente adv.   De manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1417
tiránico -a adj.   Que es propio de quien actúa de manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1417
tiranizar verbo trans.   Imponer <una persona> su dominio o autoridad [a alguien o algo] de manera desconsiderada o despótica. 1480
tirano -a adj./sust. masc. y fem.   [Persona] que gobierna de manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1417
tirano -a adj.   [Persona] que somete a los demás a su capricho. 1417
tirano -a adj.   Que es propio de quien actúa de manera despótica o absoluta, sin sujetarse a la justicia. 1417
tirar verbo trans./(intrans.)   Hacer <una persona, un animal o una cosa> fuerza para mover o poner tenso [algo]. 1400-60
tirar verbo trans./(intrans.)   Arrojar <una persona, un animal o una cosa> [algo] lejos de sí. 1400-60
tirar verbo trans.   Poner <una persona, un animal o una cosa> [algo] fuera de donde estaba. 1400-60
tirar verbo trans.   Hacer desaparecer <una persona o una cosa> [algo]. 1400-60
tirar verbo trans.   Tomar <una persona o una cosa> para sí la propiedad o el dominio de [algo]. 1400-60
tirar verbo trans.   Imponer <una persona con potestad para ello> [una sentencia condenatoria] contra [alguien]. 1400-60
tirar verbo intrans./(trans.)   Moverse <una persona o una cosa> en ([una dirección]). 1400-60
tirar verbo intrans.   Tener <una persona o una cosa> una tendencia. 1400-60
tirar verbo intrans.   Actuar <una persona> valiéndose de [algo]. 1400-60
tiricia sust. fem.   Enfermedad que se caracteriza por la acumulación de pigmentos biliares en la sangre. 1471
Pàgina 1673 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 33441, acabant en el 33460