Tots els trobats: 36.113
Ocurrències: 2.234.354
Pàgina 1685 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36113, començant en el registre 33681, acabant en el 33700
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
tornar verbo trans.   Poner <una persona> [a alguien o algo] en su estado o situación anterior. 1400-60
tornar verbo trans.   Dar <una persona> [algo] a [alguien que lo tenía antes]. 1400-60
tornar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> que [alguien o algo] pase a tener características distintas de las que tenía anteriormente. 1400-60
tornar verbo trans.   Poner <una persona> juntas [dos o más cosas] para que formen un todo. 1400-60
tornar verbo intrans./pron.   Ir <una persona, un animal o una cosa> al lugar de donde había partido. 1400-60
tornar verbo intrans./pron.   Moverse <una persona, un animal o una cosa> en sentido inverso. 1400-60
tornar verbo intrans./pron.   Pasar a tener <una persona o una cosa> características distintas de las que tenía anteriormente. 1400-60
tornar verbo intrans./pron.   Volver a pasar <una persona, un animal o una cosa> a su estado o situación anterior. 1400-60
tornar verbo intrans./pron.   Volver a tratar <una persona> [un tema] que se había interrumpido. 1400-60
tornar verbo perif.   Tornar a (+infinitivo).  Hacer <una persona> de nuevo [una acción]. 1400-60
tornasol sust. masc.   Planta herbácea euforbiácea de hojas alternas y peludas, flores en racimo y cápsulas esféricas usadas como tinte (croton tinctorium). 1468
torneamento sust. masc.   Recinto en el que se celebran espectáculos públicos con combates o corridas de toros. 1479-84
tornear verbo trans.   Dar <una cosa> vueltas alrededor de [algo]. 1475
tornear verbo intrans.   Luchar <dos o más personas> en una competición entre caballeros. 1475
torneig sust. cat.   Torneo, competición entre caballeros. 1486
torneo sust. masc.   Competición entre caballeros formados en cuadrillas, en que los participantes exhiben su destreza en el manejo de las armas. 1430-60
Tornero, Miguel nom. prop.   Vecino de Zaragoza, notario público a mediados del siglo XV. 1467
torno sust. masc.   Máquina formada por un cilindro que gira alrededor de un eje por la acción de palancas o ruedas. 1400-60
torno sust. masc.   Aparato giratorio que aguanta los hilos con que se quiere hacer una madeja. 1400-60
torno sust. masc.   Contorno o parte circundante de algo. 1400-60
Pàgina 1685 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36113, començant en el registre 33681, acabant en el 33700