Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1711 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 34201, acabant en el 34220
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
triunfador -ora adj.   [Persona] que es honrada públicamente como vencedora en una lucha o confrontación. 1494
triunfador -ora nom. prop.   El Triunfador.  Apelativo con que se designa al rey Alfonso V de Aragón. 1494
triunfal adj.   Que es propio de las honras públicas que se otorgan a los vencedores en una lucha o confrontación. 1475
triunfante adj.   Que es honrado públicamente como vencedor en una lucha o confrontación. 1440-60
triunfante adj.   Que es propio de quien merece honras públicas como vencedor en una lucha o confrontación. 1440-60
triunfar verbo intrans.   Imponerse <una persona> a alguien o algo en una lucha o confrontación. 1445-63
triunfo sust. masc.   Manifestación de respeto y alegría con que se honra públicamente a un vencedor en una lucha o confrontación. 1440-60
triunfo sust. masc.   Acción y resultado de vencer en una contienda importante. 1440-60
triunfo sust. masc.   Objeto arrebatado al enemigo vencido en una batalla, que se exhibe en una ceremonia solemne. 1440-60
Triunfo de amor nom. prop.   Libro novelístico sentimental de Juan de Flores (siglo XV). 1475
Triunfo de las señoras nom. prop.   Libro novelístico sentimental escrito por Juan Rodríguez del Padrón a mediados del siglo XV. 1458-67
Triunfo de Nuestra Señora nom. prop.   Libro apologético, en prosa y en verso, escrito por Martín Martínez de Ampiés a fines del siglo XV. 1498
triunfosamente adv.   De manera propia de quien merece honras públicas como vencedor. 1475
triunfoso -a adj.   [Persona] que es honrada públicamente como vencedora en una lucha o confrontación. 1475
Trivento nom. prop.   Población de Italia situada en los Abruzos, al norte de Campobasso, sede de un linaje nobiliario de la familia Caldora. 1491
Trivia nom. prop.   Diosa de las encrucijadas (sobrenombre de la diosa Diana). 1468
tro prep.   Introduce valores temporales que expresan término. 1413
tro loc. prep.   Tro a. Introduce valores temporales que expresan término. 1413
trocado -a adj.   Que cambia de aspecto, de estado o de actitud. 1425
trocamiento sust. masc.   Acción y resultado de cambiar de aspecto, de estado o de actitud. 1417
Pàgina 1711 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 34201, acabant en el 34220