Tots els trobats: 36.112
Ocurrències: 2.234.357
Pàgina 427 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36112, començant en el registre 8521, acabant en el 8540
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
concluir verbo trans.   Dejar <una persona> completamente hecho [algo]. 1417
concluir verbo trans.   Obtener <una persona> [una consecuencia o un resultado] después de tratar un asunto. 1417
concluir verbo trans.   Formular <una persona> oralmente o por escrito las decisiones de [un proceso o de un pacto]. 1417
concluir verbo intrans.   Llegar <un ser vivo> al término de su vida. 1417
conclusión sust. fem.   Acción y resultado de llegar una cosa a su fin. 1400-60
conclusión sust. fem.   Conocimiento a que se llega como consecuencia de un razonamiento. 1400-60
conclusión loc. adv.   En conclusión. Introduce el resumen o la consecuencia de lo que se ha dicho previamente. 1400-60
concluyente adj.   Que permite llevar a término un proceso o un asunto. 1465
concordablemente adv.   De manera acordada. 1417
concordancia sust. fem.   Acción y resultado de concertar o de poner en consonancia dos o más cosas. 1445-63
concordante adj.   Que se ajusta con algo. 1423
concordante adv.   De manera conjunta y armónica. 1423
concordar verbo trans.   Decidir <una o varias personas> [algo] tras deliberación. 1400-60
concordar verbo trans.   Poner <una persona> de acuerdo [a varias personas o varias cosas]. 1400-60
concordar verbo intrans./pron.   Ponerse <una persona> en consonancia sobre [algo] con [alguien]. 1400-60
concordar verbo intrans./pron.   Estar <una persona o una cosa> conforme o en consonancia con [alguien o algo]. 1400-60
concorde adj.   [Persona] que actúa de común acuerdo con otros. 1417
concorde adj.   Que resulta del común acuerdo entre varias personas. 1417
concorde adj.   Que coincide o se corresponde con algo. 1417
concordemente adv.   De manera acordada. 1417
Pàgina 427 de 1806, es mostren 20 registres d'un total de 36112, començant en el registre 8521, acabant en el 8540