Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 534 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 10661, acabant en el 10680
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Demóstenes nom. prop.   Orador griego que ejerció notable influencia en la política de su tiempo por su oposición a Filipo de Macedonia (384-322 aC). 1465
demostrable adj.   Que puede ser probado de manera razonada. 1423
demostración sust. fem.   Acción y resultado de manifestar de manera evidente una cosa o un sentimiento. 1417
demostranza sust. fem.   Acción y resultado de manifestar de manera evidente una cosa o un sentimiento. 1430-60
demostrar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> que [alguien o algo] sea visto. 1400-60
demostrar verbo trans.   Dar a conocer <una persona> [algo] a [alguien]. 1400-60
demostrar verbo trans.   Ser <una cosa> indicio o manifestación de [algo]. 1400-60
demostrar verbo pron.   Darse a conocer <una persona o una cosa> de una manera determinada. 1400-60
demostrativamente adv.   De manera probada y evidente. 1417
demostrativo -a adj.   Que da a conocer algo de manera evidente. 1417
demudar verbo intrans.   Alterarse repentinamente <el color o la expresión del rostro>. 1458-67
dende adv.   Indica un lugar tomado como punto de partida o de procedencia. 1400-60
dende adv.   Indica un tiempo posterior al momento en que se habla o que se toma como punto de referencia. 1400-60
dende adv.   Indica un tiempo del pasado tomado como referencia del inicio de una nueva situación. 1400-60
dende pron. adv.   Indica algo que se ha mencionado previamente, considerado como causa de lo que sigue. 1400-60
dende prep.   Introduce valores locativos o temporales que expresan el momento o el punto de inicio o procedencia. 1400-60
dende loc. prep.   Dende a. Introduce valores temporales que expresan el término o la duración de un periodo de tiempo. 1400-60
dende loc. conj.   Dende que.  Introduce una expresión temporal que indica un momento inicial a partir del cual se produce algo. 1400-60
denegación sust. fem.   Acción y resultado de rechazar una petición. 1489
denegar verbo trans.   No conceder <una persona> [algo que solicita] a [alguien]. 1423
Pàgina 534 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 10661, acabant en el 10680