Tots els trobats: 36.098
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 758 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36098, començant en el registre 15141, acabant en el 15160
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Fatás, García nom. prop.   Vecino de Huesca, propietario de unas casas a principios del siglo XV. 1417
fatiga sust. fem.   Esfuerzo intenso y prolongado. 1450-90
fatiga sust. fem.   Sentimiento de aflicción o de sufrimiento muy intenso. 1450-90
fatigación sust. fem.   Sensación de pérdida o disminución del ánimo o de las fuerzas vitales. 1445-52
fatigado -a adj.   Que sufre los efectos de un esfuerzo intenso y prolongado. 1445-63
fatigado -a adj.   Que manifiesta aflicción o sufrimiento. 1445-63
fatigar verbo trans.   Causar <una persona o una cosa> daño o molestia [a alguien o algo]. 1445-52
fatigar verbo intrans./pron.   Perder <una persona o un animal> la fuerza o el ánimo. 1445-52
fatigoso -a adj.   Que causa gran cansancio o molestia. 1458-67
Fauna nom. prop.   Personaje legendario, diosa itálica de la fertilidad, hermana y esposa de Fauno y madre del rey Latino, considerada protectora de las mujeres. 1448-65
Fausta nom. prop.   Ciudadana romana, hija de Maximiano Hercúleo, casada con Constantino (siglo IV). 1498
Faustino1 nom. prop.   Ciudadano romano, padre del papa Clemente I (siglo I). 1498
Faustino2 nom. prop.   Mártir cristiano natural de Brescia, en Lombardía, ordenado sacerdote por el obispo Apolonio; murió degollado junto a su hermano Jovita († 122). 1498
Fausto de Milevum nom. prop.   Obispo de Milevum, en Numidia, autor de un alegato maniqueísta contra el Antiguo Testamento contestado por Agustín de Hipona (siglo IV). 1445-52
Fáustulo nom. prop.   Personaje legendario, pastor romano que recogió a los gemelos Rómulo y Remo a orillas del río Tíber y los confió a su esposa Aca Laurentia para que los criase. 1498
fautor -ora sust. masc. y fem.   Persona que favorece a otra. 1487
Fávila nom. prop.   Rey de Asturias, hijo del conde don Pelayo († 739). 1499
favonium -ii sust. lat.   Viento de poniente. 1400-60
favor sust. masc. o fem.   Trato preferente con que se distingue a alguien. 1400-60
favor sust. masc. o fem.   Ayuda o socorro concedido a alguien. 1400-60
Pàgina 758 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36098, començant en el registre 15141, acabant en el 15160