Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 77 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 1521, acabant en el 1540
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
Albiol, Ramón nom. prop.   Clérigo de Tarazona a mediados del siglo XV. 1446
Albion, Ana de nom. prop.   Noble aragonesa de mediados del siglo XV. 1460-80
Albión, Juan de nom. prop.   Oficial real, embajador en Francia y castellán del castillo de de Perpiñán († 1497). 1486

albíxeras

sust. fem.   Noticia que causa alegría. 1400

Alboacén1

nom. prop.   Rey de Granada en tiempos de Sancho III el Mayor, a principios del siglo XI. 1499

Alboacén2

nom. prop.   Rey de la taifa de Zaragoza, de la dinastía hudí (Al-Mustain) en tiempos de Pedro I de Aragón, a fines del siglo XI. 1499

Alboacén3

nom. prop.   Rey de Marruecos contra quien luchó el rey aragonés Pedro IV el Ceremonioso (1331-1348). 1499
albogues sust. masc. pl.   Instrumento musical de viento, formado por varios tubos de madera, caña o cuerno, a manera de flauta doble o múltiple. 1468

albóndiga

sust. fem.   Alimento elaborado con carne picada y sazonada con diversas especias, en forma de bolas de pequeño tamaño. 1423

albor

sust. masc.   Tiempo que transcurre desde que empieza a aparecer la luz del día hasta que sale el sol. 1494
Alboraig nom. prop.   Población de Valencia situada en la Hoya de Buñol. 1424

alborear

verbo impers.   Empezar a aparecer la luz del día. 1460-80
Alborge nom. prop.   Población de Aragón situada en el valle del río Ebro, cerca de Pina. 1450

albornoz

sust. masc.   Prenda de vestir exterior en forma de capa con capucha. 1460-80
Albornoz, Álvaro García de nom. prop.   Noble castellano, socorrido por Pedro IV el Ceremonioso en su enfrentamiento con Pedro I de Castilla (siglo XIV). 1499

alborotador -ora

adj.   Que causa agitación o turbación. 1475
alborotar verbo intrans./pron.   Mostrar <una persona> de manera ruidosa su oposición a una autoridad. 1494

alboroto

sust. masc.   Alteración del orden promovida por una multitud que riñe o protesta violentamente. 1492

alborozado -a

adj.   [Ser animado] que actúa con desorden o con excitación. 1499

alborozar

verbo trans.   Instigar <una persona> al desorden [a alguien]. 1499
Pàgina 77 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 1521, acabant en el 1540