Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.425
Pàgina 94 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 1861, acabant en el 1880
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV

alienación

sust. fem.   Acción y resultado de traspasar un dominio o una propiedad. 1402

alienación

sust. fem.   Acción y resultado de sufrir una pérdida o trastorno de la razón.  1402

alienar

verbo trans.   Pasar <una persona> la propiedad de [algo] o un derecho sobre ella a [alguien]. 1404

alieno -a

adj.   Que pertenece o corresponde a otro. 1432

aliento

sust. masc.   Aire que sale de los pulmones al respirar. 1458-67

aliento

sust. masc.   Acción o posibilidad de respirar. 1458-67

aliento

sust. masc.   Vigor o energía para actuar. 1458-67

aliento

loc. adv.   De un aliento. De manera precipitada, de una sola vez. 1458-67
Alier, Antón nom. prop.   Vecino de Pina, propietario de unas casas a mediados del siglo XV. 1458

alifafe

sust. masc.   Enfermedad de las caballerías que se caracteriza por la formación de tumores sinoviales en los corvejones. 1499

alifara

sust. masc.   Remuneración en dinero o en especies con motivo de la conclusión de un contrato de compraventa. 1404

aligerir

verbo trans.   Disminuir <una cosa> [a alguien] de [una carga]. 1499
Alighieri, Dante nom. prop.   Escritor florentino de la escuela poética del dolce stil novo, autor de obras poéticas (Rime, Vita Nova, Divina Commedia) y doctrinales (Convivio, De vulgari eloquentia) (1265-1321). 1417

alijar

sust. masc.   Terreno extenso de monte bajo, con pastos de uso comunal. 1460-80

alimaña

sust. fem.   Ser vivo irracional que siente y puede moverse por sus propios impulsos. 1423

alimara

sust. fem.   Fuego de ramas verdes o de paja encendido en un lugar alto para hacer señales de humo. 1498

alimentación

sust. fem.   Acción y resultado de suministrar las sustancias necesarias para subsistir. 1467

alimentar

verbo trans.   Dar <una persona o un animal> de comer a [otro]. 1400-60

alimento

sust. masc.   Conjunto de sustancias comestibles usadas como sustento. 1492

alimento

sust. masc.   Prestación económica para subvenir a las necesidades de alguien. 1492
Pàgina 94 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 1861, acabant en el 1880