|
gallardamente
|
Derivado de gallardo, tomado del francés gaillard o del occitano galhart, de origen incierto, probablemente del británico gualart, ‘dominador’. |
Ø (CORDE: 1400) |
1400-60 |
|
Gallart
|
|
|
1460-63 |
|
Gallart, Antón
|
|
|
1487 |
|
Gallart, Juan1
|
|
|
1417 |
|
Gallart, Juan2
|
|
|
1472 |
|
Gallart, Juan3
|
|
|
1442 |
|
Gallart, Pedro
|
|
|
1487 |
|
Gállego
|
|
|
1419 |
|
gallego -a
|
Del latín GALLAICUM, derivado del topónimo GALLAECIA. |
Ø (CORDE: 1140) |
1499 |
|
Gallel
|
|
|
1412 |
|
Gallica, Vía
|
|
|
1430-60 |
|
Gallicanto
|
|
|
1498 |
|
gallicinium -ii
|
Compuesto de gallum, 'gallo', y canere, 'cantar'. |
|
1495 |
|
Gallín
|
|
|
1498 |
|
gallina
|
Del latín GALLINAM. |
1050 (CORDE: 1196) |
1400 |
|
Gallipienzo
|
|
|
1499 |
|
Galliza, Pedro de
|
|
|
1451 |
|
gallo
|
Del latín GALLUM. |
1140 (CORDE: 1140) |
1423 |
|
Gallocia, Pedro
|
|
|
1498 |
|
gallocresta
|
Del latín GALLICRISTAM, 'especie de salvia', compuesto de CRISTA, 'cresta', y GALLUS, 'gallo'. |
1492 (CORDE: 1300) |
1423 |