ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
-Anda p'allá mal Marzo. [/] -Calla, pastorcito, calla, no te vayas alabando; con dos días que tengo yo, y dos que me presta 'l mi hermanu Abril, te tengo de hacer tartir; tengo hacete desollar las oveyes [sic] hasta la luz del candil
"Febrero febreirudo, méteme las narices en el oyo del culo"; dice el pastor. Y contesta Febrero: "Dos días que me faltan a mí, y dos que me va prestar mi hermano Marzo, bouche faer andar con las campanillas en la mao y las pieles a rastro["]
"Frebeiro frebeirudo, / chántame las narices / en el ojo del culo." / "Cállate, pastor azamarrado, / que con veintiocho días que eu teño / y a tres que me ha prestarme o mi hermano marzo / un [sic] ha de quedar ovella con pelella / nin can con rabo / nin pastoriño azamarrado"
"Marzu, marcelu, tú te vas ya you me quedo / con mieu rebañitu enteru." / "Non te vayas alabando que con tres días que tengo, / ya tres que me dé mieu hermau abril / vas yir conas pillechas al llombu ya las correas na manu"
"Vete con Dios, Jebrero, / que acá me dejas el mi payar entero, / el mi queso cogotudo / y al mi cabrito cornudo". / "Con dos días que me quedan / y dos que me dará mi hermano, / tengo hacete andar con los pilleyos en llombo, / y los piquetes en mano"
«Vaite frebeiriño, vaite, cos teus días vinteoito, que se tuveras máis catro non quedaba can nin ghato». Frebreiro contesta: «Pois deixa que atrás vén meu irmao que che vai poñer as peras a carto cos teus boiciños da oito bichos [sic] de volver a catro»
[Dijo el pastor:] -Allá vayas, febrero el corto, con tus días veintiocho; mal has burlado mi ganado. [Febrero replicó:] -Acá queda mi hermano marzo que si vuelve el rabo, no deja pastor enzaramado [sic], ni cordero encencerrado
[Dijo el pastor:] Mal has tratado a mi ganado; allá te irás donde no vuelvas más. [Marzo respondió:] Con dos días que me quedan y tres que me preste mi hermano abril, he de poner tus ovejas a parir
Aí vem o meu irmão Março, que fará o que eu não faço
Brumărel şi Mărţişor sunt luni surori
De dalt de la serra | baixen dos germans: | són pelacanyes | i bufa-les-mans
Dijuyi el pastor. / "Marzu, Marzu, tú te vas cun'as tuas marzadas y you me quedu cun'as mías rebañadas." / Respundioyi Marzu: / "Cun dos días días [sic] que me quedan a mí y outros dos que me de miou armanu Abril, heite facé andaré cun'as cerras al cadril"
Dixo o pastor a marzo: Mal trataches o meu gando; alá irás onde non volvas máis. E marzo respondeulle: Con tres días que me quedan e tres que me empreste meu irmán abril poreiche as túas ovellas a parir
Díxolle o pastor a marzo: «Marzo marcelo[,] ya non che teño medo». Díxolle marzo ó pastor: «Con dous días que me faltan i outros dous que me preste o meu hermano abril aún che hen facer cagar e xemir»
Esta no se'n irá mientras no venga su 'rmana
Ja vénen els dos germans: [/] Moquilla i Amagamans
Lá está o irmão Março, que fará o que eu não faço
Marzo traidor, con cinco días que te falten a tí [sic] y cinco que te preste'l tu 'rmanu[,] faisme llevar los collares ena mano