shepherds

Lo dzor de la Tsandelousa [/] Se feit cllier et seren, [/] Betsolë, garda bien ta paille et ton fen

Quan la beque pren lo tsapë, [/] Berdzé, te poù prendre lo mantë

Quant che il nûl al va a soreli jevât, [/] mole il bo e va pal prât

Quant che il nûl al va a soreli a mont, [/] cjape il bo e va a disconz

S’al plûv Decembar e Genâr, [/] strenğ i bračs piorâr

Roibéns ó sol nado: pegureiro, andarás mollado

Si marzo requicha o rabo, non queda ovella viva nin pastor azamarrado

Vaite febreiriño corto, cos teus días vinteoito, si tuveras namás catro, non deixarías can nin gato, nin orellas ó pegoreiro

Febreiriño corto cos seus vinteoito, si durara máis catro non queda can nin gato, nin orella ó peghoreiro nin can tras do palleiro

Febreiriño corto cos teus vinteoito, se duraras máis catro, non quedaba can nin gato, nin orellas ó pigoreiro nin cornas ó carneiro

Vaite febreiriño corto, vaite cos teus vinteoito, que se duraras máis catro non quedaba can nin gato, nin ripias ó palleiro nin ovellas ó pegoreiro

Febreiriño, con súas frelas, hache de matar a ovellas (sic), e con dous días máis que lle preste o seu amigo marzo marzán, hace matar pastor e can

"Frebeiro frebeirudo, / chántame las narices / en el ojo del culo." / "Cállate, pastor azamarrado, / que con veintiocho días que eu teño / y a tres que me ha prestarme o mi hermano marzo / un [sic] ha de quedar ovella con pelella / nin can con rabo / nin pastoriño azamarrado"

El pastor díxole a febreiro cuando le faltaban cuatro días: febreiro, febreirudo, chántame narices nel culo. Y febreiro contestou: cálate, meu pastor, que catro que me faltan e tres que me vai prestar meu hirmau, marzo, vas andar cas chocas o hombro e as pelexas arrastro