febrero

Se non chove en febreiro[,] van as pipas ó fumeiro

Vaite febreiro cos teus vinteoito, que se duras/tes máis catro non queda can nin ghato. Deixa que aí vén meu irmán marso, que che ha de faser andar co pelexo debaixo do braso

Febreiro louco cos seus días vinteoito, quen ben llos contou, trinta lle encontrou, que se máis durara non quedaba cuña nin acha nin tella no tellado nin tizón no trafugueiro nin palla no palleiro

En febreiro cada fonte o seu regueiro

En febreiro busca a sombra o can i en marzo o can i o dono

Frebeiro greleiro, marzo airoso, abril chuviñoso, maio pardo e san Xoán claro son as chaves de todo o ano

Febreiro ferverexeiro, marzo airoso e abril chuviñoso, sacan a maio florido i hermoso

No mes de febreiro sube ó outeiro: si ves reverdear ponte a chorar, e si ves blanquear ponte a cantar

En febreiro cada regho seu regheiro

Tanto dura a mala veciña coma a neve ferbeiriña

Febreiro queima as damas no terreiro, marzo queima as damas no palacio

Frebeiro, fervedeiro

Frebeiro, fervoso

Vaia frebeiro cos seus vinteoito, se tuvera máis catro non deixaba can nin ghato nin corghas ó carneiro nin orellas ó preghoneiro

Vaite febreiriño corto, cos teus días vinteoito, si tuveras namás catro, non deixarías can nin gato, nin orellas ó pegoreiro

Vente febreiriño corto cos teus vinteoito, que se tes máis catro, non para can nin ghato

Febreiriño corto cos seus días vinteoito, se duraras outros catro non deixabas can nin gato, nin galiña no poleiro nin chourizo no fumeiro

Febreiriño corto cos seus vinteoito, si durara máis catro non queda can nin gato, nin orella ó peghoreiro nin can tras do palleiro

Febreiriño corto cos teus vinteoito, se duraras máis catro, non quedaba can nin gato, nin orellas ó pigoreiro nin cornas ó carneiro

Vaite febreiriño corto, vaite cos teus vinteoito, que se duraras máis catro non quedaba can nin gato, nin ripias ó palleiro nin ovellas ó pegoreiro