ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
De Marzo non te fíes que ye un traidor, tan aprisa trai el frío como'l calor
De marzo, nun se cammina scarzo
Di marzo, chi non ha scarpe vada scalzo; ma chi le ha, le porti un po' più in là
Dia de Março, dia de três ventos
Día de marzo, entra rindo e sai chorando
Dieu'ns perchüra d'ün bun favrer, / e'l Segner ans dett' ün bel marz cler
Dijuyi el pastor. / "Marzu, Marzu, tú te vas cun'as tuas marzadas y you me quedu cun'as mías rebañadas." / Respundioyi Marzu: / "Cun dos días días [sic] que me quedan a mí y outros dos que me de miou armanu Abril, heite facé andaré cun'as cerras al cadril"
Dins es març, | qui no té sabates que vaja descalç, | i qui en té, | que se calç bé
Dios nos libre de la nieve marzuelina y de la mala vecina
Disse febbraio a marzo [/] –m'imprestarisci un dì?- [/] Rispose marzo –un cacchiu! [/] ti voglio vedé morì-
Dixo la vieya a Febreru: "Ay, Febrerín, Febrerín, per muy malu que seas yes muy piquiñín". Y diz Febreru: "Ay, vieya, vieya, con ventiochu días que tengo y cuatro que me presta mió amigu Marzo, tengo facete retorcer bien el rabu"
Dixo o pastor a marzo: Mal trataches o meu gando; alá irás onde non volvas máis. E marzo respondeulle: Con tres días que me quedan e tres que me empreste meu irmán abril poreiche as túas ovellas a parir
Díxolle o pastor a marzo: «Marzo marcelo[,] ya non che teño medo». Díxolle marzo ó pastor: «Con dous días que me faltan i outros dous que me preste o meu hermano abril aún che hen facer cagar e xemir»
Dura máis a mala veciña que a neve marcelina
Dura más la mala vecina que la nieve marzalina
Durassi tantu la mala vicìna, quantu dura la nivi marzulìna
È mègghie ca mamete te chiangésse ca u sole de marze te tengésse
È megghiu la mamma cu cchianga le figghia, / ca lu sole ti marzu cu ssi la pigghia
È meglio ca mammeta t'acceresse, ca 'o sole 'e marzo te cucesse
El agua de marzo riega y la de mayo quema