ladino (dolomítico)

Agòst e Forrá, Jůgn e Deçë́mber va a pér scèque i bòs

Aorî mol, ma frë́it, trèppa blava e pra mī

Bèll temp dĕ Forrá, sarál broša dĕ Ma

Da carnascér al soréiě, da Pésca sun fornèll

Da carnascér sun fornèll, da Pésca al soréiě

Da Nadé vërt, da Pasca blanc

Dĕ bī dis d'Aorí, plegn dĕ plo̊ia d'istè l festi

Del më́is d'Aorí nĕ san chi dí; [/] Ël fége co qu'ël ó, les ë́lles féges inche inscí

Dô vignisant l'istè deles vèdles

Èga burvanda da séira, da duman dut in stéilla

Forrá mol slonfa l fol

Gienar chalt, per l'amor dĕ Dī!

I Sènč tòl cà i mantie

Lå nèif dai Sènč lå se fèš inant, då Sent Andreå no l’é då sin fèr marevéå, e då Nadal, zènzå fal

Lùna settembrina sètt mëiš l'indevína

Ma frë́it e mol implë́sce al contadin l sac e l fol

Ma frë́it porta del dŭt

Nadèl sun piaz, Pèšcå te štuå

Nio dĕ Merz, bůr temp d'istè

Novë́mber mol fará sůi prá tréppa erba