En maio aínda a vella queima o tallo; un pedazo que lle quedou en San Joán o queimou
En maio aínda a vella queima o tallo; un pedazo que lle quedou en San Joán o queimou
Lengua o variedad
Traducción literal
En mayo quema la vieja el banco; un pedazo que le quedó en San Juan [junio] lo quemó
Categorización
Cronología
Meteorología
Ámbito temático general
Geolocalización
Localizaciones geográficas
Fuentes
| Autor | Título | Edición | En la fuente | ||
|---|---|---|---|---|---|
| CONDE TARRÍO, Germán | Diccionario de refráns. Correspondencias en castelán e francés |
Editorial: Galaxia Lugar de edición: Vigo Fecha de publicación: 2001 |
Página: 211 |
||
| GARCÍA, Constantino / SANTAMARINA, Antón (directores) | ALGa = Atlas Lingüístico Galego. Volume IV. Léxico. Tempo atmosférico e cronolóxico |
Editorial: Fundación Pedro Barrié de la Maza Lugar de edición: A Coruña Fecha de publicación: 2003 |
Página: 468 Volumen: IV |
El ALGa registra el refrán en el punto de encuesta C.4 (lugar de A Carreira, parroquia de Sequeiro, municipio de Valdoviño). Y algunas variantes: en C.23 (lugar y parroquia de Rodís, municipio de Cerceda), En maio queima a vella o tallo; unha migha que che quedou inda san Xoán llo queimou; en C.14 (lugar de Xestal, parroquia de S. Fiz de Monfero, municipio de Monfero), En maio inda a vella queima o tallo; ese algo que lle quedou en San Juan o queimou; en C.8 (lugar de A Queira, parroquia de Cervás, municipio de Ares), [En] maio inda a vella queima o tallo; e un cacho que lle quedou no San Juan o queimou. En Conde (2001: 211): En maio inda a vella queima o tallo; e unha miguiña que lle quedou para San Xoán a deixou. "San Juan" se refiere aquí al mes de junio.
[En mayo, la vieja quema [algo]]