O vranciño de san Martiño dura o que un can a pasa-lo camiño
O vranciño de san Martiño dura o que un can a pasa-lo camiño
Lengua o variedad
Traducción literal
El veranillo de San Martín dura lo que un can [perro] en pasar el camino
Glosa
O veranciño de San Martiño. É sabido que moitos anos cadra a haber uns días de sol sobre o día de san Martiño e, por inxeniosa metáfora, tamén se denominan así os amores dos vellos con mulleres mozas. A tradición di que eses días de bo tempo concédeos Deus en memoria do xesto de ofrecer parte da súa capa a un pobre para torna-lo frío. (Ferro, 1992: 371)
Categorización
Cronología
Meteorología
Ámbito temático general
Geolocalización
Localizaciones geográficas
Fuentes
| Autor | Título | Edición | En la fuente | ||
|---|---|---|---|---|---|
| FERRO RUIBAL, Xesús (dir.) | Diccionario dos nomes galegos |
Editorial: Ir Indo Edicións Lugar de edición: Vigo Fecha de publicación: 1992 |
Página: 371 Sub voce: Martiño |
||
| FERRO RUIBAL, Xesús | "Refraneiro de Grou (Lobios) recollido por Bieito Fernandes do Palheiro", Cadernos de Fraseoloxía Galega, 10, pp. 241-253 |
Editorial: Xunta de Galicia / Consellería de Educación e Ordenación Universitaria / Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades Lugar de edición: Santiago de Compostela Fecha de publicación: 2008 |
Página: 247 |
Así, en Ferro (1992: 371). En Ferro (2008: 247) se registra esta variante: O vrau do san Martiño dura en canto o can pasa o camiño. Cf. Ven aí o verao do san Martiño, que dura mientras o can avanta o porteliño.
[veranillo de San Martín, otras rimas en -INU]