FERRO RUIBAL, Xesús - Refraneiro galego básico

Vento soán, malo no inverno e peor no verán

Vento que se queda a cear, tamén quere almorzar

Vento que se deita ó anoitecer, érguese ó amañecer

Vento antes de chuvia, déixate ir que non hai dúbida; chuvia antes de vento, métete dentro

Vale máis nubrado de agosto que sol de setembro

Un día de abril e outro de maio, se son de tempo axeitado, valen os dous tanto coma os bois e o carro

Tronos de soán, pouca auga e, se cadra, pouco pan

Sol en nubes engarrado ten a chuvia ó seu lado

Sol e auga, tempo de leite callado

Sol de inverno sae tarde e ponse cedo

Sol con barbas, augas

Sol con auga non vale nada

Se a Candelaria chora[,] vai o inverno fóra; se ri, o inverno quere vir; mais cal chorar, cal rir, medio inverno está por vir

Roibéns ó mar, vellas ó sollar

Ós comezos de abril o cuco ten que vir; e, se non volveu, ou prendérono ou morreu

O vento soán trae a chuvia á man

Norte escuro, vendaval seguro

Neve en abril, cobras en marzo

Néboa en Padrón, sinal de cerrazón

Marzo marzoso: pola mañán cara de porco, polo serán cara de verán