Tots els trobats: 36.099
Ocurrències: 2.234.423
Pàgina 1430 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 28581, acabant en el 28600
Mot Accepció 1a. doc. DiCCA-XV
recuso -as -are verbo lat.   Rehusar, rechazar. 1492
red sust. fem.   Malla de hilos o de cuerdas usada para pescar o para cazar. 1400-60
red sust. fem.   Estructura de varillas o de barrotes paralelos entrelazados, usada para cerrar una abertura o para limitar un recinto. 1400-60
red sust. fem.   Engaño o ardid con que se atrae a alguien a una situación no deseada. 1400-60
red loc. sust. fem.   Red barredera.  Estructura de hilos que se arrastra por el fondo del mar para capturar todos los peces que encuentra a su paso. 1400-60
redargüir verbo trans.   Censurar <una persona> [algo] a [alguien]. 1445-63
redención sust. fem.   Acción y resultado de librar a alguien de la cautividad o de una situación penosa. 1440-60
redención sust. fem.   Acción y resultado de salvar a los humanos de la condenación eterna mediante la pasión y muerte de Jesucristo, según la religión cristiana. 1440-60
Redenta nom. prop.   Ciudadana romana, retirada en un monasterio de Palestrina a fines del siglo VI. 1498
redentor -ora sust. masc. y fem.   Persona que libra de la cautividad o de una situación penosa, particularmente de la muerte eterna. 1445-52
redentor -ora sust. masc.   El Redentor.  Por antonomasia, advocación de Jesucristo, quien, según la religión cristiana, salvó a los humanos de la muerte eterna con su pasión y muerte. 1445-52
redición sust. fem.   Acción y resultado de hacer entrega de algo. 1447
rediezmo sust. masc.   Tributo con que se incrementa el pago del diezmo. 1417
redigir verbo trans.   Usar <una persona> signos gráficos para comunicar [algo]. 1423
redimir verbo trans.   Liberar <una persona> [a alguien] de cautividad o de una situación penosa. 1412
redimir verbo trans.   Liberar <una persona> [a alguien o algo] de un censo o de una obligación. 1412
redimir verbo trans.   Dar <una persona> [algo] [a alguien] como compensación por un daño recibido. 1412
redoblar verbo trans.   Hacer <una persona o una cosa> que [algo] sea más grande o más intenso. 1468
redoblar verbo trans.   Volver a decir <una persona> [algo]. 1468
redolino sust. masc.   Bola de cera engomada que contiene un trozo de papel o de pergamino con el nombre de las personas elegibles para un cargo. 1440
Pàgina 1430 de 1805, es mostren 20 registres d'un total de 36099, començant en el registre 28581, acabant en el 28600