Lua deitada, [/] Marinheiro em pé
Lua deitada, [/] Marinheiro em pé
Lengua o variedad
Traducción literal
Luna echada, [/] Marinero en pie
Glosa
Este último provérbio resulta da crença de que a lua come o vento e que, por isso, quando ela se põe, o vento refresca [pasaje que Carrusca (1975: 87, n. 1] remite a la "Guia do Marinheiro Anador" de Domingos Heitor Gomes]
Categorización
Meteorología
Ámbito temático general
Geolocalización
Localizaciones geográficas
Fuentes
| Autor | Título | Edición | En la fuente | ||
|---|---|---|---|---|---|
| CARRUSCA, Maria de Sousa -coordenadora- | "Vozes da sabedoria" [3 vols.] |
Editorial: Edição da coordenadora Lugar de edición: Lisboa Fecha de publicación: 1974-1976 |
Página: 87 Volumen: II |
||
| GRAÇA, António dos Santos | O Poveiro – Usos, Costumes, Tradições, Lendas |
Editorial: Dom Quixote Lugar de edición: Lisboa Fecha de publicación: 1998 [1932] |
Página: 90 |
A pesar de la glosa, que interpreta el vaticinio de buen tiempo, otras paremias romances homólogas parecen indicar lo contrario. La misma obra ofrece el refrán como parte de una paremia mayor: Lua deitada, marinheiro em pé, lua em pé, marinheiro deitado (véase la ficha correspondiente). En Graça (1998: 90), que localiza el refrán en Póvoa de Varzim: Lua deitada, marinheiro em pé.