Lua deitada, [/] Marinheiro em pé
Lua deitada, [/] Marinheiro em pé
Llengua o varietat
Traducció literal
Luna echada, [/] Marinero en pie
Glosa
Este último provérbio resulta da crença de que a lua come o vento e que, por isso, quando ela se põe, o vento refresca [pasaje que Carrusca (1975: 87, n. 1] remite a la "Guia do Marinheiro Anador" de Domingos Heitor Gomes]
Categorització
Geolocalització
Localitzacions geogràfiques
Fonts
| Autor | Títol | Edició | A la font | ||
|---|---|---|---|---|---|
| CARRUSCA, Maria de Sousa -coordenadora- | "Vozes da sabedoria" [3 vols.] |
Editorial: Edição da coordenadora Lloc d'edició: Lisboa Data de publicació: 1974-1976 |
Pàgina: 87 Volum: II |
||
| GRAÇA, António dos Santos | O Poveiro – Usos, Costumes, Tradições, Lendas |
Editorial: Dom Quixote Lloc d'edició: Lisboa Data de publicació: 1998 [1932] |
Pàgina: 90 |
A pesar de la glosa, que interpreta el vaticinio de buen tiempo, otras paremias romances homólogas parecen indicar lo contrario. La misma obra ofrece el refrán como parte de una paremia mayor: Lua deitada, marinheiro em pé, lua em pé, marinheiro deitado (véase la ficha correspondiente). En Graça (1998: 90), que localiza el refrán en Póvoa de Varzim: Lua deitada, marinheiro em pé.