ParemioRomParemiologia romànica: refranys meteorològics i territori
'A vecchia â otto 'e maggio iettaie 'o trapanature ô fuoco
«Abril, vil[,] de cien en cien años habíes de venir», esto dicía la vieya que tenía ciento y uno y no había visto buenu ninguno
A chover e a fazer sol, estão as velhas a remendar o fole
A má nuvem depressa nasce e depressa envelhece
A un norte joven y a un sur viejo no le fíes tu pellejo
Aire de Portugal, vellas ó xestal
Any de mal temps, fins les velles posen dents
Aprile, esce la vecchia dal covile; / E la giovane non vuole uscire
Arreboles a Castilla, vellas á cociña
Arreboles de Castilla, / viejas a la cocina
Borrasca polo mar, vellas a asollar; gaivotas á terra, mariñeiros á merda
Céu vermelho para o mar, velhas a assoalhar
Condo chove y neva, ou fay carapella, probe de veya que tá na portella, con sete neníos y una sola mantella
Condo Mondigo pon el capelo, todas as veyas temblan de medo
Corren as néboas cara a Galiza, vellas á cinza
Cuando chove ya fai sol, andan las vieyas alrededor
Cuando llueve y hace sol, [/] hace la vieja el requesón
D'aprile esce la vecchia dal covile
Disse a Velha no seu covil: / – Guarda pão para Maio e lenha para Abril
Dô vignisant l'istè deles vèdles